Cztery liczby które zawładnęły światem |
||||||||||||||||
|
|
W pewnym momencie rozwoju Internetu okazało się, że ten sposób przydzielania adresów sieci jest bardzo nieekonomiczny. Dostępne klasy adresów zaczęły się bardzo szybko kurczyć. Wprowadzono system zwany: bezklasowym rutowaniem międzydomenowym CIDR (Classless Inter-Domain Routing). Pojawiło się pojęcie maski sieci. Maska sieci składa się podobnie jak adres IP z 4 bajtów, używana jest do wydzielenia części adresu odpowiadającej za identyfikację sieci i części odpowiadającej za identyfikację komputera z adresu IP. Poniżej zamieszczam ilustrację tej metody. Adresy IP umożliwiają utworzenie sieci logicznych w jednej dużej sieci fizycznej posiadającej jeden adres IP. Można tego dokonać korzystając z bitów części identyfikującej komputer w adresie IP oraz 32-bitowej maski podsieci. Zasada użycia maski jest następująca: jeśli bit w masce ma wartość 1, to odpowiadający mu bit w adresie IP jest bitem części sieciowej. Jeśli bit w masce jest równy 0, to bit adresu należy do części określającej komputer. Przykładowo maska 255.255.255.0 zastosowana do adresu klasy B rozszerzy część sieciową o jeden bajt. Pierwsze dwa bajty są częścią sieciową klasy B, trzeci bajt jest adresem podsieci a ostatni określa komputer w podsieci.
Adres IP: 212.51.219.50 Tab. Wyznaczanie adresu sieci i adresu rozgłoszeniowego.
Rys. Domyślne maski podsieci dla adresów IP typu A, B, C.
|
|||||||||||||||